آمادگی برای مادر شدن

سلامانه :  آمادگی برای مادر شدن:

سه ماهه اول
بلاتكلیفی:  در هفته‌های اول، زن از بارداری خود مطمئن نیست و به دنبال نشانه‌ای زا تغییرات بارداری در بدن خود است. واكشن زنان به این وضعیت متفاوت است.
 
تردید و دودلی:  تقریباً تمامی زنان هنگامی كه از بارداری خود مطمئن می‌شوند، دچار تردید می‌گردند. برخی از آنها زمان بارداری را مناسب نمی‌دانند، برخی فكر می‌كنند كه آمادگی ندارند و یا نگران تغییراتی هستند كه ممكن است در روابط آنها با همسر و فرزندانشان ایجاد شود.
 
توجه به خود:  در سه ماهه اول، توجه زن بیشتر به خودش است. واكنش زن باردار نشان می‌دهد كه در بدن تغییری اتفاق افتاده ولی وجود جنین هنوز نامعلوم است. زن باردار می‌گوید «من باردارم» به جای آن بگوید «من بچه‌دار می‌شوم».
تغییرات جسمی و هورمونی ممكن است سبب تغییرات خلق و خو، بی‌ثباتی احساسات و هیجانات گذرا شود. عصبانیت، خوبا آلودگی، خستگی شدید از تظاهرات این تغییرات است. ممكن است زن باردار بدون علت گریه كند و تحریك‌پذیر شود. این تغییرات موجب سردرگمی همسر می‌شود.
 
سه ماهه دوم
تغییرات جسمی:  تغییراتی مانند بزرگ شدن پستان‌ها و رحم، افزایش وزن و از همه مهم‌تر حركت جنین، به وجود جنین واقعیت می‌بخشد. زن باردار جنین را به صورت موجودی جدا ولی وابسته به خود احساس می‌كند. ممكن است زن باردار بگوید «من بچه‌دار می‌شوم».
 
توجه به جنین:  در این زمان، زن باردار حال عمومی بهتری دارد و به جنین بیشتر توجه می‌كند. مایل ایت در مورد تغذیه و نحوه رشد و نمو جنین بداند.
 
خودشیفتگی و درون گرایی:  زن باردار به توانمندی خود در محافظت از جنین بسیار علاقمند است كه گاهی به صورت خودشیفتگی بروز می‌كند. به خوراك و پوشاكش بیشتر از گذشته اهمیت می‌دهد. برخی از زنان باردار شاغل ممكن است نسبت به شغل خود یا وقایع روزمره بی‌علاقه شوند.
 
سه ماهه سوم
آسیب‌پذیری:  زن باردار در این زمان و مشخصاً در ماه هفتم، احساس می‌كند آسیب‌پذیر است و ممكن است به بچه آسیب برسد یا از بین برود. به همین دلیل از حضور در محیط‌های شلوغ خودداری می‌كند.
 
افزایش وابستگی:  اغلب در هفته‌های آخر بارداری، به همسر و خانواده احساس وابستگی بیشتری پیدا می‌كند. ممكن است مرتباً با محل كار همسر خود تماس بگیرد تا از در دسترس بودن وی مطمئن شود. زن باردار خود را برای زایمان و مادر شدن آماده می‌كند و به محبت و توجه همسر خود بیشتر نیاز دارد. از خصوصیات بچه خود صحبت می‌كند و می‌گوید: «من دارم مادر می‌شوم».
 
نگرانی:  معمولاً او نگران است كه اگر درد زایمان شورع شود، چه باید بكند. برای كاهش نگرانی بهتر است زن باردار در مورد «همراه» خود هنگام زایمان، یا فردی كه در صورت نیاز باید از فرزند دیگرش مراقبت كند و مسائل دیگر برنامه‌ریزی كند.
 زوجین باید بدانند كه این واكنش‌های روانی، طبیعی است و به تدریج برطرف می‌شود. همچنین ممكن است این تغییرات در بارداری اول و بارداری‌های بعدی متفاوت باشد.

منبع : وب‌دا

ارسال برای یک دوست
۰ ۰ آیا این خبر را می پسندید؟
نظر دهید
CAPTCHA Image reload
لطفا عددی را که تصویر بالا می بینید را وارد نمایید.