چرا فرزندان اول در مدرسه موفق‌ترند؟

سلامانه :تحقیقات جدید نشان می‌دهد، فرزندان اول عملکرد بسیار بهتری در مدرسه دارند، اما این مساله ناشی از هوش یا اعتماد‌به‌نفس بالاتر آنها نیست، بلکه والدین سخت‌گیری بیشتر نسبت به فرزند اول دارند.

آلفرد آدلر، روانشناس اتریشی بیش از یک قرن قبل نظریه‌ای را ارایه کرد که بر اساس آن، ترتیب تولد نقش ذاتی در شکل‌گیری شخصیت و ویژگی‌های فرزندان، دوقلوها و تک‌فرزندها ایفا می‌کند. در این نظریه، فرزند اول پس از تولد فرزندان بعدی، به‌عنوان جوینده عاطفه معرفی می‌شود که از توجه و محبت صرف والدین محروم شده است؛ فرزندان وسط در رقابت مداوم با خواهر و برادر بزرگتر و دارای تسلط بر فرزندان کوچکتر معرفی می‌شوند و فرزندان کوچک خانواده نیز از حمایت بیش از حد بزرگترها برخوردار هستند.

 

محققان دانشگاه دوک تفاوت در استعداد تحصیلی فرزندان را مورد بررسی قرار دادند؛ در این مطالعه داده‌های مرکز ملی جوانان از 12 هزار شرکت‌کننده شامل جنسیت، طلاق، تعداد اعضای خانواده و سایر عوامل که می‌تواند بر نتایج نهایی تاثیر بگذارد، مورد ارزیابی قرار گرفت. فاکتورهای مختلفی بر استعداد تحصیلی کودکان تاثیر می‌گذارد که نقش والدین در این بین بسیار تاثیرگذار است. نتایج به‌دست آمده نشان می‌دهد، برخورد والدین با فرزندان اول در زمانی که نمرات ضعیف‌تری در مدرسه کسب می‌کنند، در مقایسه با فرزندان بعدی بسیار سخت‌گیرانه‌تر است. همچنین نظارت مستمر والدین در انجام تکالیف مدرسه روی فرزندان اول بیشتر است، درحالی که سهل‌انگاری والدین در خصوص تماشای تلویزیون، بازی رایانه‌ای و فعالیت‌های دیگری که بر انجام تکالیف مدرسه تاثیر منفی می‌گذارند، در فرزندان بعدی بیشتر دیده می‌شود. والدین این رفتار سخت‌گیرانه را به‌عنوان یک الگوی نظم، تنها برای فرزندان اول اعمال می‌کنند و در برخورد با فرزندان بعدی رفتار اهمال گرایانه‌ای از خود بروز می‌دهند؛ به همین علت فرزندان اول از عملکرد تحصیلی بهتری در مدرسه برخوردار هستند. 200مطالعه صورت گرفته در سال 2012 میلادی نشان می‌دهد، برخی عوامل بر شکل‌گیری ویژگی‌های شخصیتی فرزندان نقش دارند، اما ترتیب تولد اثر ذاتی بر استعداد و توانایی فرزندان نداشته و والدین می‌توانند با اعمال توجه یکسان نسبت به فرزندان، استعدادهای آنها را شکوفا کنند.

براساس داده‌های به‌دست آمده، محققان ویژگی‌های ذیل را برای فرزندان عنوان می‌کنند: 


 فرزندان اول: اغلب بسیار با انگیزه، نوع شخصیتی تیپ A مستعد استرس، بسیار سازگار و تحت‌تاثیر توجه خاص والدین هستند. 
 فرزندان وسط: از روابط اجتماعی خوبی برخوردار بوده و تمایل بیشتری برای مشارکت در جمع دارند. 
 فرزندان آخر: از بالاترین درجه جامعه‌پذیری و حس همدلی برخوردار بوده و البته سرکش‌ترین فرزندان نیز محسوب می‌شوند.
 تک فرزندها: در عین برخورداری از هوش بالا دارای مشکلات رفتاری هستند.

ارسال برای یک دوست
۰ ۰ آیا این خبر را می پسندید؟
نظر دهید
CAPTCHA Image reload
لطفا عبارتی که در تصویر بالا می بینید را وارد نمایید.