كاهش اثرات جانبی شیمی ‌درمانی

گروهی از محققان دانشگاه دوك موفق شدند ساختار یك مولكول كلیدی را تعیین كنند كه قادر به حمل داروهای مخصوص شیمی‌درمانی و ضدویروسی به داخل سلول‌هاست. 
  
این موضوع به پزشكان كمك خواهد كرد داروهای موثرتری در اختیار داشته باشند كه اثرات كمتری روی بافت‌های سالم بدن داشته باشد.

آگاهی از ساختار و خصوصیات مولكول‌های ناقل می‌تواند كلید ایجاد تغییرات در برخی روش‌های شیمی‌درمانی شود كه به عنوان مثال برای جلوگیری از رشد تومورها در بدن مورد استفاده قرار می‌گیرد.

مولكول ناقلی كه محققان موفق به كشف ساختار آن شده‌اند، ناقل نوكلئوزید نامیده می‌شود و با جابه‌جایی نوكلئوزید‌ها از خارج به داخل سلول كار می‌كند.

نوكلئوزیدها قطعات سازنده دی.ان.ای و آر.ان.ای است. این مولكول قادر به حمل داروهای شیمیایی شبه‌نوكلئوزیدی به داخل غشای سلول نیز است.

داروهای شبه‌نوكلئوزیدی پس از وارد شدن به سلول تغییر شكل یافته و به نوكلئوزیدهایی تبدیل می‌شوند كه به گونه‌ای به دی.ان.ای متصل می‌شود تا از تقسیم سلولی و فعال شدن سلول‌های سرطانی جلوگیری كند.

پروفسور یونگ لی، متخصص بیوشیمی دانشگاه دوك می‌گوید: با كشف ساختار مولكول ناقل اكنون براین باوریم كه می‌توان برخی داروهای نوكلئوزیدی را به مولكول‌های ناقلی كه در انواع خاصی از بافت‌ها ساكن است، معرفی كرد.

محققان می‌دانند مولكول ناقل دارای سه شكل است كه داروهای مختلفی را به رسمیت شناخته و در بافت‌های متفاوتی ساكن‌است. آنها موفق به تعیین خصوصیات فیزیكی و شیمیایی مولكول ناقلی شدند كه برای به رسمیت شناختن نوكلئوزید‌ها استفاده می‌شود.

بنابراین اگر بتوان فعل و انفعال بین مولكول ناقل و دارو بهبود بخشیم، نیاز به تزریق داروی بیشتر برای اثربخشی بهتر روی سلول‌های سرطانی نیست.

دانستن شكل مولكول ناقل به دانشمندان اجازه می‌دهد داروها را به شكلی طراحی كنند تا بهتر توسط مولكول ناقل به رسمیت شناخته شده و به سمت سلول‌های سرطانی هدف حركت كند.

از آنجا كه داروها علاوه بر سلول‌های سرطانی وارد سلول‌های سالم نیز می‌شود، بهترین سناریوی درمان تومورها و سرطان این است كه دوز كمتری از دارو را برای هدف گرفتن سلول‌های سرطانی استفاده كرد.

معمولا تعداد دفعات تقسیم سلول‌های سالم به اندازه سلول‌های سرطانی نیست بنابراین كم كردن مقدار داروی تزریق شده به سلول می‌تواند رویكرد موثری برای از بین بردن تومور و نجات جان مریض باشد.

در این تحقیق دانشمندان مولكول‌های ناقل ویبریو كولرا را كه یك باكتری ویرگول شكل است، مورد مطالعه قرار دادند. این ناقل باكتریایی مدل مطالعاتی خوبی برای مطالعه ناقل‌ها در انسان است؛ چراكه توالی آمینواسیدهای در آن مشابه انسان است.

میزان تغییرات سدیم در این ناقل برای وارد كردن نوكلئوزید‌ها و داروها به سلول به اندازه سلول‌های ناقل در انسان است.

محققان در قدم بعدی به دنبال آن هستند تا بدانند چه ویژگی‌های مولكول ناقل، قدرت به رسمیت شناختن داروهای شیمیایی خاص را به او می‌دهد تا در نهایت بتوانند داروهایی تولید كنند كه بسادگی وارد سلول‌های سرطانی شود.

منبع : جام جم آنلاین
 

ارسال برای یک دوست
۰ ۰ آیا این خبر را می پسندید؟
نظر دهید
CAPTCHA Image reload
لطفا عبارتی که در تصویر بالا می بینید را وارد نمایید.