گفتگوی سلامانه با دکتر شادنیا درباره قاتل خاموش/

شما آنفولانزا نگرفته‌اید، بلکه در آستانه مرگ با منوکسید کربن هستید!

شما آنفولانزا نگرفته‌اید، بلکه در آستانه مرگ با منوکسید کربن هستید!

سلامانه :«بدن ما برای تغذیه سلول‏ها و بافت‏ها باید به طور مکرر به آنها اکسیژن برساند. حال تصور کنید در محیط اطرافمان اکسیژنی باقی نمانده و تنها چیزی که وارد ریه‏ها می‏شود، مونوکسیدکربن است و هموگلوبین به جای اینکه به اکسیژن متصل شود، به مونوکسیدکربن اتصال می‏یابد.»


اینها جملات دکتر شاهین شادنیا، دبیر انجمن سم‏شناسی ایران است. 


وی با توضیح این که در این حالت سلول‏ها به سرعت دچار خفگی یا مرگ می‏شوند، به خبرنگار پایگاه خبری «سلامانه» توضیح می‏دهد:«اگر داخل اتاقی باشیم که در آن یک فرد سیگاری مشغول سیگار کشیدن باشد، در این اتاق در حدود 10 درصد و یا بیشتر مونوکسیدکربن خواهیم داشت. این مقدار اثر چندانی روی بدن انسان نخواهد گذاشت و علائم خفیف مسمومیت زمانی آشکار می‏شود که این مقدار از 10 درصد تجاوز کند و اگر به 30 تا 40 درصد برسد، مسمومیت خیلی شدیدتر و چنانچه به 70 تا 80 درصد برسد، اثر کشنده خود را اعمال خواهد کرد.»


به گفته دکتر شادنیا کودکان، زنان باردار، سالمندان و کسانی که مبتلا به بیماری‏های زمینه‏ای‏اند، بسیار آسیب‏پذیرتر از افراد سالم و جوان هستند.


به گفته دبیر انجمن سم‏شناسی ایران اغلب افرادی که در معرض گاز مونوکسیدکربن و در مقادیر اندک قرار می‏گیرند، علائمی مانند آنفلوآنزا دارند و با شکایاتی مثل سردرد، تهوع، استفراغ، درد شکمی، سرگیجه، بی‏قراری، احساس سبکی، خواب‏آلودگی، از دست دادن تعادل بدن و خستگی مفرط به پزشک مراجعه می‏کنند.


وی با بیان این که گاه دیده می‏شود برخی از آنها به دلیل استفاده از وسایل نامناسب سوختی در خانه ابراز می‏کنند که فقط در محیط منزل دچار چنین حالتی‏اند و با خروج از آنجا بهبود می‏یابند، می‏گوید:«ولی در مسمومیت‏های شدید فرد به سرعت به سوی کما تشنج و مرگ پیش می‏رود.»


به عقیده دکتر شادنیا اگر مسمومیت چندان شدید نباشد، می‏توان گفت درمان کاملا موفقیت‏آمیز خواهد بود ولی در مواقع شدید مسمومیت، علائم پایدار دیده می‏شود. یعنی فرد زنده می‏ماند ولی دچار آسیب‏های جدی مثل فلج ،کوری، کری و یا به یک انسان نباتی تبدیل می‏شود.


دکتر شادنیا با اشاره به این که توصیه اول آن است که فرد دچار گاز گرفتگی را هرچه سریع‏تر از اتاق خارج کنیم، توضیح می‏دهد:«اگر در منزل کپسول اکسیژن وجود دارد، از این طریق به او باید اکسیژن رسانده و بلافاصله به اورژانس اطلاع دهیم تا افراد با تجربه در محل حادثه حضور یابند.»


وی در پایان خاطرنشان می‏کند:«این اتفاق بیشتر در فصل سرما رخ می‏دهد زیرا خانواده‏ها برای گرم نگه‏داشتن منزل و جلوگیری از هدررفتن سوخت تمام درزهای در و پنجره‏ها را به طرق مختلف می‏گیرند. این عمل مانع از جریان مناسب هوا می‏شود. بنابراین اکسیژن هوا به اتمام رسیده و اگر راه هوایی مناسبی (دودکش) هم برای خروج مونوکسیدکربن وجود نداشته باشد، ممکن است فردی که در آن محیط بوده دچار کمبود اکسیژن بدن و نهایتا مسمومیت با گاز شود. پس لازم است حتما یک راه هوایی مثل همان کولر یا بعضی از درزها باز بمانند تا هوای اتاق به این ترتیب جابجا شود.»

 

ارسال برای یک دوست
۰ ۰ آیا این خبر را می پسندید؟
نظر دهید
CAPTCHA Image reload
لطفا عددی را که تصویر بالا می بینید را وارد نمایید.