آب‌های آلوده و چند نکته ضروری

سلامانه : این روزها بار دیگر شایعاتی درباره آلودگی انواع آب‌های معدنی دهان به دهان می‌چرخد. موضوعی كه مردم را نگران می‌كند. در حالی‌كه اكثر آب‌های بطری كه در بازار ایران ارائه می‌شوند واقعا سالم هستند. تنها تفاوت آب آشامیدنی و معدنی فقط در نوع املاح است به همین دلیل نمی‌توان گفت كه آب آشامیدنی سالم‌تر است یا آب بطری.از نظر من یك آب مفید برای بدن و باكیفیت آبی است كه منبع خوب داشته باشد و بهترین پروسه و تكنولوژی برای تولید آن استفاده شود و بهترین بسته‌بندی و حمل‌ونقل را داشته باشد. این استانداردی است كه برای ما تعریف می‌كنند. وقتی در مورد آب‌های بطری شده توضیح داده می‌شود خیلی‌ها می‌گویند آب‌های آشامیدنی هم املاح دارند.

به گزارش روزنامه تهران امروز ؛ اما در واقع برای سلامتی بدن بهترین آب آن است كه بازده املاح مفیدتری داشته باشد.در كشور ما و همه دنیا به یكباره چیزی را بزرگ می‌كنند و همه روی آن متمركز می‌شوند. در ایتالیا نیترات برای مردم اهمیت ندارد و همه روی سدیم آب‌ها تمركز كرده‌اند و اعتقاد دارند كه خوردن آن در خانم‌ها سلولیت ایجاد می‌كند. در كشور ما یك زمانی نیترات پررنگ شد. واقعیت این است كه بر اساس استاندارد ایران میزان نیترات باید زیر 50‌میلی‌گرم در روز باشد. نیترات همه آب‌های بطری شده كه در بازار ایران وجود دارند زیر 10 میلی‌گرم است و سالم هستند. حتی آب تهران هم با وجود آنكه نیترات بیشتری از آب بطری شده دارد ولی سالم است. من توصیه‌ام به افرادی كه اطلاعات كافی در این حوزه ندارند این است كه هیچ وقت با سلامت جامعه و چیزی كه به این وسعت است و اهمیت زیادی دارد بازی نكنند.

چون هم‌‌اكنون میزان نیترات هم آب شهر و هم آب‌های بطری شده زیر 50 میلی‌گرم است.آب تهران آب آلوده‌ای نیست ولی این واقعیت در همه جای دنیا وجود دارد كه با افزایش جمعیت مشكلاتی به وجود می‌آید. یكی از مشكلاتی كه در این بحث وجود دارد این است كه برخی لوله‌های آبرسانی كه زیرزمین هستند قدیمی هستند و آب را دچار مشكل می‌كنند كه گاهی آب بوی كلر می‌دهد یا قطع و وصل آب زرد رنگ می‌شود. این مسئله تمام كلانشهرهاست. بنابراین خبرهایی كه درباره آلودگی آب‌ها وجود دارد نباید باعث این شود كه مردم آب نخورند.

همكاری‌هایی كه با وزارت بهداشت و درمان، دانشگاه شهید بهشتی، انستیتو تغذیه،حمایت ما از روز جهانی كلیه و...داشته‌ایم نشان می‌دهد كه مردم ایران آب كمتری نسبت به استاندارد جهانی می‌نوشند. بنابراین اولین توصیه ما برای سلامتی و عملكرد بهتر بدن این است كه مردم آب بنوشند. متاسفانه هنوز در ایران بازار آب‌های بطری توسعه پیدا نكرده است. ولی در نوشابه‌ها مصرف مردم طی سال‌های اخیر 2برابر و آبمیوه‌ها 5 /1 برابر شده است. همچنین میزان آب مصرفی در ایران نسبت به كشورهای دیگر هم كم است. اگر بخواهیم با تركیه كه از نظر فرهنگ و جغرافیا به ایران شباهت دارد مقایسه كنیم، مصرف آب بطری آنها حدود 80 لیتر برای هر نفر و برای ایرانی‌ها 12 لیتر در سال است.

طبق تحقیقات دانشگاه شهید بهشتی؛ شهروندان تهرانی روزانه حدود 2 لیتر مایعات (چای، نوشابه، قهوه، دوغ و...) مصرف می‌كنند و فقط 900 سی سی آن آب است كه بیشتر آن هم آب شهری است. برای همین توصیه ما این است كه اگر حتی به زور هم كه شده آب بخورند زیرا خوردن آب یك عادت است.ما در كمپین «شادابی مثل آب خوردن» نوشته‌ایم كه مردم بیایند و شاد بودن را با خوردن آب بیشتر تجربه كنند. ما به همه پیشنهاد كردیم برای دو هفته دو لیتر آب بخورند و تفاوت آن را در تمام كارایی بدن، حس و حالی كه می‌دهد و با انرژی بودن كاملا احساس بكنند. 

در تحقیقات قابل استنادی كه شركت فرانسوی «دنان» داشته، اثرات كم نوشیدن آب بر بدن نشان داده شده است كه برای خانم‌ها و آقایان متفاوت است. مثلا در خانم‌ها مصرف كم آب اثر بیشتری دارد. از عوارض آن كاهش توانایی، هوشیاری بصری، تمركز و افزایش خستگی مفرط و عصبانیت است. در گذشته وقتی كسی عصبانی می‌شد می‌گفتند: حالا یك لیوان آب بخور. حرف‌های قدیمی یك چیزی داشته است. آدم‌ها تا چیزی را به چشم خود نبینند یا برایشان اتفاق نیفتد، باورش نمی‌كنند. 

در این تحقیقات دنان وقتی با دكتر آرمسترانگ مصاحبه كرده‌اند او گفته است كه مردم اگر بیشتر آب بخورند فعالیت بدنشان بیشتر می‌شود. زیرا كلیه‌ها بیشتر فعالیت می‌كنند و پاكسازی بدن بیشتر صورت می‌گیرد و بیشتر تشنه می‌شوند. البته در ایران یك باور غلطی هم كه وجود دارد این است كه آنها تا تشنه نشوند آب نمی‌خورند. این خیلی خطرناك است. چون سیستم بدن طوری است كه وقتی احساس تشنگی می‌كنید یعنی بدن به شدت بی‌آب است. تشنگی یك هشدار است كه خداوند در بدن گذاشته است. بی‌آبی اثرات منفی دارد. نارسایی و سنگ كلیه یكی از آن اثرات است. همه ما باید قبل از اینكه احساس تشنگی بكنیم آن را رفع كنیم.

طبق تحقیقات پزشكی یك انسان با وزن متوسط 70 و با قد و فعالیت متوسط روزانه دو لیتر آب (از طریق ادرار، تعرق و تنفس) از دست می‌دهد. توصیه ما این است كه برای جبران آب از دست رفته بدن 8 لیوان یا 2 لیتر آب خورده شود. اگر هوا گرم‌تر باشد یا فرد فعالیت بیشتری داشته باشد مسلما آب بیشتری از دست می‌دهد. توصیه دیگر ما این است كه سعی كنند بهترین آب را برای بدن انتخاب كنند. بهترین آب آبی است كه از یك منبع خوب تهیه می‌شود و بهترین پروسه روی آن انجام شده و به بهترین نحو دست مصرف‌كننده‌ رسیده باشد.توصیه دیگر من این است كه همیشه مردم بهتر است از برندهای معتبر استفاده كنند. زیرا می‌توان مطمئن بود كه یك برند هیچ وقت اعتبار خود را زیرسوال نمی‌برد همچنین دولت و استاندارد اجازه تقلبی بودن به آن نمی‌دهد. 

مارك‌های معتبر علاوه بر آنكه زیر ذره‌بین هستند، خود نیز نسبت به مواد و كیفیت وسواس بیشتری به خرج می‌دهند. وقتی یك برند را انتخاب می‌كنید باید به سابقه آن، مواردی كه روی آن درج شده و مراجعه به سایت آن توجه كنید. 

ضمن آنكه به ظاهر كالا نیز توجه كنند. ظاهر بطری باید سالم باشد و به بسته‌بندی و نگهداری آن توجه كنند. زیرا از ظاهر و بسته‌بندی تولید می‌توان فهمید كه یك تولیدكننده چقدر به كالای تولیدی خود اهمیت می‌دهد. متاسفانه به دلیل نوع تجارت كشور ما كه سوپرماركت‌های محلی است و مانند كشورهای پیشرفته فروشگاه‌های بزرگ و زنجیره‌ای نیست، این بطری‌ها پشت شیشه چیده می‌شود. یكی دیگر از چیزهایی كه بطری را دچار تغییر و تحول می‌كند این است كه یخ زده باشد زیرا تغییرات شیمیایی در آن به وجود می‌آورد. ما خیلی سعی كردیم سوپرماركت‌ها را آموزش بدهیم. اما به دلیل كمبود جا و حجیم بودن آب‌های بطری شده به موفقیت چشمگیری دست پیدا نكردیم. به همین دلیل و وسواس بسیار راه‌حل دیگری برای آن پیدا و محصول را با بطری‌های رنگی به بازار عرضه كردیم. 

با اینكه هزینه بالایی برای شركت دارد اما رنگی بودن بطری‌ها یك لایه محافظ می‌شود.یكی از سالم‌ترین نوع بسته‌بندی مایعات در دنیا پتی است كه با ظرف‌های پلاستیكی كاملا متفاوت است زیرا پت خودش ضرری برای بدن ندارد ولی مثل هر مواد خوراكی دیگر باید از آن درست نگهداری شود. 

شعاری داریم كه محصول ما ماده غذایی است و به عنوان بسته‌بندی به آن نگاه نمی‌كنیم. 

اما در كل اگر این بطری‌ها در تابستان یا فصل‌های دیگر گرم شوند مهم نیست اما نباید زیر تابش مستقیم نور آفتاب باشند. برای خنك شدن آنها را می‌توان در یخچال نگهداری كرد اما نباید یخ بزنند. یكی دیگر از سوال‌هایی كه به تازگی بسیار با آن روبه‌رو می‌شویم این است كه «مگر می‌شود یك محصول یك‌سال تاریخ مصرف داشته باشد بدون آنكه مواد نگهدارنده داشته باشد؟» همیشه مواد نگهدارنده مصرف‌كننده‌‌ها را اذیت كرده است. اما هیچ كدام از آب‌های معدنی بطری شده حاوی مواد نگهدارنده نیستند. به دلیل اینكه تمام این آب‌ها میكروب‌زدایی شده است. چون میكروبی در آن وجود ندارد بنابراین محصول خراب نمی‌شود. به شرطی كه درست نگهداری شود. آب بسیار ماده حساسی است. با كوچك‌ترین تغییرات آب سریع بو می‌گیرد. 

خدا را شكر می‌كنیم كه هم آب‌های آشامیدنی شهری و هم آب‌های شركت‌های معتبر ایرانی سالم هستند و مردم نباید به دلیل یك اتفاق حاشیه‌ای یا خبرسازی‌های غیركارشناسی، از آشامیدن این نعمت بزرگ الهی خودشان را محروم كنند.


 

ارسال برای یک دوست
۰ ۰ آیا این خبر را می پسندید؟
نظر دهید
CAPTCHA Image reload
لطفا عبارتی که در تصویر بالا می بینید را وارد نمایید.