کروم و دیابت

کروم و دیابت

مقاومت به انسولین (Insulin resisitance) بعنوان نقص در پاسخ دهی سلول های بدن به انسولین تعریف می شود.

در سال 2010 شیوع مقاومت به انسولین در بین افراد 20 ساله و بزرگتر 35 درصد و برای افراد 65 ساله و بزرگتر 50 درصد بوده است.

امروزه مقاومت به انسولین بعنوان یک تارگت جهت مداخله درمانی در بیماران دیابتی و اختلالات قلب-عروقی مورد توجه است.

با بررسی 41 مطالعه controlled clinical trials  Randomized مشخص شده است که استفاده از مکمل کرومیوم بصورت قابل ملاحظه ای باعث بهبود وضعیت قند خون در بین بیماران دیابتی شده است.

تاثیرات کروم بر عملکرد انسولین شامل:

  • تاثیر بر مسیرهای سیگنالینگ انسولین ((Insulin signaling: کروم باعث تقویت و بهبود مسیرهای سیگنالینگ در سلول می شود (شکل تاثیر کروم بر مسیرهای سیگنالینگ انسولین ارائه شده است).
  • تاثیر بر حامل های گلوکز (Glucose transporters ): کروم با تاثیر بر حامل های گلوکز باعث افزایش جذب گلوکز می شود.
  • تاثیر بر اکسیداتیو استرس و التهاب: کروم باعث کاهش اکسیداسیون و التهاب در سلول می شود.

Ref: Hua Y, Clark S, Ren J, Sreejayan N. Molecular mechanisms of chromium in alleviating insulin resistance. Nutritional Biochemistry. 2012;23,(4):313-9

دوشنبه  26/01/92   13:35

گروه علمی پوراطب

ارسال برای یک دوست
۰ ۰ آیا این خبر را می پسندید؟
نظر دهید
CAPTCHA Image reload
لطفا عبارتی که در تصویر بالا می بینید را وارد نمایید.