آمارهای تکان دهنده از ازدواج‌های به وصال نرسیده در ایران

سلامانه : غم ناگفته‌ای که مثل وزنه از قلبش ‌آویزان شده بود، سخت و بی‌رحم، خود را به دل زن جوان  می‌سایید تا بلکه او زبان بگشاید و مادر را به یاری بطلبد؛ کلمات در دهانش همهمه می‌کردند، اما هر بار چشم‌های بی‌حالش پر از شرم و او تسلیم هراس گفتن می‌شد و انگشتانش را به علامت فروخوردن گریه به بازی می‌گرفت. این یعنی ادامه باج دادن به اندوهی که از اولین روز ازدواج، گوشت و استخوانش را تحلیل برده و  لحظه‌ای از ذهنش پا پس نمی‌کشید. طاووس رنگارنگ رویاهایش که پیش از ازدواج بال می‌گشایید، اکنون جرات خودنمایی نمی‌یافت و احساس خوشبختی بسان فشفشه‌ای شیطان و درخشان، در شب اول زندگی مشترکشان، به سرعت خاموش و او در کمال ناباوری، متوجه ناتوانی جنسی همسر تحصیل‌کرده‌اش شد. روزها و ماه‌ها خود را به امید حل این مشکل رنج‌آلود از طریق همدلی و گفت‌و‌گو با همسر، تسکین داده بود؛ اما اکنون از تلاش برای گریز از آن ناباوری، سالها می‌گذشت و این دو از قرارگاه قلب یکدیگر، به اندازه یک دهه، دور شده بودند؛ همه این سالها، همسر احساس حقارت کرد و او احساس تنهایی.

به گزارش شفقنا زندگی،‌ ازدواج و حفظ نسل، مورد تأکید شرع مقدس اسلام و رسول خدا (ص) است؛ به طوری که آن حضرت هیچ چیزی را نزد خداوند محبوب‌تر از ازدواج نمی‌داند و تأکیدشان به مسلمانان پیروی از این سنت است.

از جمله ارکان ازدواج که حفظ نسل انسانی،‌ کمک به رشد و کمال انسان در بستر خانواده است، همچنین ارضای غریزه جنسی در چارچوب شرعی و قانونی است، بنابراین مساله روابط جنسی از جمله مسائل اساسی در ازدواج به شمار می‌رود.

تاکید بر این موضوع از سوی اسلام نشانگر آن است که در دین اسلام تنها معنویات ارزش محسوب نمی‌شود و این دین به لذت‌های حلال و ارضای غریزه جنسی تاکید ویژه‌ای دارد و به آن به عنوان پاسخ به یک نیاز حیاتی نگریسته است که زن و مرد را به لذت و آرامش می‌رساند.

قرآن کریم، علت خلقت زوج (همسر ) را به عنوان آرامش بخش یکدیگربودن بیان فرموده است: 

«از نشانه های او ،این است که همسرانی (جفت هایی ) از جنس خودتان برای شما آفرید تا در کنار آنان آرامش بگیرید و بین شما ( زن و شوهر ) مودّت و رحمت قرارداده است ؛ در این ، نشانه هایی است برای گروهی که تفکر می کنند» (روم ۲۱) .

و نیز فرمود: «او خدایى است كه (همه) شما را از یك فرد آفرید و همسرش را نیز از جنس او قرار داد، تا در كنار او بیاساید» (اعراف ،۱۸۹)

اما نکته مهم آن است که موفقیت یک ازدواج تا حدود زیادی در گرو ارضای درست غریزه جنسی زن و مرد است و یک آمیزش درست به اعتدال و تکامل روح و جسم زوجین کمک می‌کند.

با این همه ازدواج‌هایی هستند که در  آن زوجین بدون هر گونه رابطه جنسی به روش مقاربت خود ادامه داده‌اند و در برزخ «ازدواج به وصال نرسیده» گرفتار شده‌اند.

ازدواج به وصال نرسیده که خود نوعی اختلال جنسی در زن یا مرد یا هر دو آنهاست اولین بار  توسط BALINT در سال 1961 در مقاله‌ای تحت عنوان «بخش دیگر طب» مورد اشاره قرار گرفته و از آن زمان تا کنون موارد متعددی در سراسر جهان گزارش شده است.

عوامل مختلفی برای ازدواج به وصال نرسیده نام برده می‌شود که از آن جمله عدم آگاهی زوجین از فیزیولوژی بدن خود  و همسرشان، فشارهای اجتماعی، علل روانی و اضطراب عملکردی،‌ کمبود اطلاعات جنسی، عدم بلوغ شخصیتی، دیدگاه‌های افراطی اعتقادی، اختلالات جسمی و ... است.

ازدواج‌های به وصال نرسیده به هر علتی که باشد، در صورت عدم درمان زوجین،‌ در خوشبینانه‌ترین حالت،‌سالها (حتی تا بیش از 20 سال عدم ارتباط جنسی زوجین در حال ادامه زندگی مشترک در جهان گزارش شده است) بدون رابطه جنسی زوجین ادامه می‌یابد اما در موارد بسیاری هم به جدایی و طلاق زوجین منجر می‌شود.

در همین باره، دکتر سامرند سلیمی، روانپزشک و  خانواده‌درمانگر، در گفت‌وگو با خبرنگار شفقنا، ازدواج به وصال نرسیده را ازدواجی می‌داند که زوجین پس از آغاز زندگی مشترک هیچ رابطه جنسی به روش مقاربت نداشته باشند.

وی با اشاره به این که علل بروز این اختلال در جمعیت مبتلای کشور تفاوتی با سایر کشورها ندارد، می‌افزاید: زوج‌هایی که به این اختلال مبتلا هستند مدت زیادی با کسی درباره این مشکل صحبت نمی‌کنند و معمولا به طور متوسط شش تا هفت سال طول می‌کشد تا زوج‌های مبتلا درمان را آغاز کنند.

البته گاهی این مشکل در برخی زوجین 17 و حتی 23 سال هم گزارش شده است.

دکتر سلیمی با اشاره به این که وقوع این مشکل در زندگی زوجین، اضطراب زیادی برای آنها ایجاد می‌کند و حتی گاهی منجر به پنهان‌کاری‌هایی می‌شود، می‌افزاید: در این شرایط زوجین به مساله خود فکر می‌کنند؛ چاره‌ای هم برای آن نمی‌یابند؛ سخن گفتن از مشکل نزد دیگران برایشان سخت است و زمانی به متخصص مراجعه می‌کنند که روابط عاطفی آنها به شدت آسیب دیده است.

این روانپزشک در توصیفی درباره وضعیت زوجینی که ازدواج آنها به وصال نرسیده است می‌گوید: این زوجین احساس شرم و گناه می‌کنند و هر چه از عمر این مشکل می‌گذرد، احساس شرم و گناه آنها نیز بیشتر می‌شود؛ گاهی به جای آن که از روانپزشک و یا متخصص کمک بگیرند، سعی می‌کنند خودشان مشکل را حل کنند، اما با شکست مواجه می‌شوند.

این زوجین چگونه شناسایی می‌شوند؟

دکتر سلیمی در پاسخ به این سوال می‌گوید: بسیاری از زوجینی که ازدواج به وصال نرسیده داشته‌اند زمانی هم که به متخصص مراجعه می‌کنند، راجع به همه مسایل خودشان صحبت می‌کنند و به ندرت به مشکل اصلی که به آن مبتلا هستند،‌ می‌پردازند و در فرایند درمان است که متخصص از صحبت‌های مبهم و نامرتبط زوجین متوجه مشکل اصلی می‌شود.

به گفته وی بر همین اساس، هر مشاور،‌ پزشک یا روانپزشک باید در حوزه مسائل جنسی زوجین فعالانه سوال کند و نپرسیدن درباره مسائل جنسی در شرح حال پزشکی بیماران مراجعه کننده یک خطای پزشکی است.

دکتر سلیمی در این باره می‌افزاید: به خاطر محدودیت‌ها و برخی فشارهای فرهنگی و اجتماعی، مردم درباره طرح مشکلات جنسی خود برای پزشک متخصص هم دچار معذوریت می‌شوند و انتظار دارند خود مشاور یا پزشک این مسائل را پرس و جو کند. در همین زمینه یک مشاور و روانپزشک ممکن است در جلسه اول مشاوره در زمینه مسائل جنسی مراجعه کننده سوالی نپرسد اما در جلسه دوم بسته به سطح فرهنگی مراجعه‌کننده حتما باید سوالات را مطرح کند.

وی به نکته‌‌ای درباره باور برخی از زنان اشاره می‌کند که بکارت خود را عاملی بازدارنده در ارتباط جنسی با همسر می‌دانند و خواهان جراحی توسط متخصص زنان هستند ؛ درحالیکه به گفته دکتر سلیمی تعداد زیادی از این زنان درک درستی از آناتومی بدن خود ندارند و باورهای نادرستی درباره رابطه جنسی دارند و نمی‌دانند که پس از جراحی، به دلیل آسیب‌پذیری واژن، سطح باورهای نادرست آنها درباره درد حاصل از مقاربت چند برابر می‌شود.

نکته مهم دیگری که این روانپزشک به آن اشاره می‌کند آن است که طولانی بودن زمان ازدواج به وصال نرسیده «لزوما» به معنای «سخت بودن درمان» زوجین نیست؛ اساسا در پزشکی چیزی به نام «هیچ» نداریم ؛ یعنی صد در صد زوجین مبتلا، «لزوما» به بن‌بست «عدم درمان» نمی‌رسند؛ بنابراین زوجین گرفتار ازدواج به وصال نرسیده در هر مرحله‌ای که از عمر این نوع ازدواج آنها می‌گذرد، باید روند درمان را آغاز کنند.

اما دکتر سلیمی در بیان علل وجود این مشکل در برخی زوجین، از نداشتن اطلاعات جنسی یک یا هر دو نفر ، به عنوان عامل مهمی یاد کرده و می‌افزاید: این دسته از افراد در فضایی و زیر نظر والدینی رشد کرده‌اند که خودشان آموزش لازم را درباره رابطه جنسی موفق ندیده‌اند؛ همواره از این موضوع برحذر شده‌اند یا به خاطر تیپ شخصیتی محافظه‌کارانه خود در هیچ منبعی به دنبال این اطلاعات نبوده‌اند؛ درحالیکه افراد می‌توانند در بسیاری از متون علمی و روانشناسی و نیز متون مذهبی در دسترس، اطلاعات خود را قبل از بروز مشکل افزایش دهند.

عامل دیگری که در وقوع ازدواج به وصال نرسیده نقش دارد و  این روانپزشک درباره آن توضیح می‌دهد، مهار جنسی القا شده از سوی خانواده‌هایی است که حوزه مسائل جنسی را یک تابوی بزرگ می‌دانند و فرزندان خود را از این مساله بسیار می‌ترسانند و کسب هر گونه آگاهی توسط آنها را محدود می‌کنند؛ بویژه مادرانی که دختران خود را از مردان می‌ترسانند و آنها را موجوداتی وحشی وحشتناکی توصیف می‌کنند که کاری جز حمله جنسی ندارند و البته همین خانواده‌ها عوارض این نوع شیوه تربیتی خود را در آینده می‌بینند و ناچار می‌شوند فرزند خود را از این مطب به آن مطب برده و جرات فکر کردن به مساله مبتلابه فرزند خود را هم نداشته باشند.

به گفته دکتر سلیمی،‌ عدم بلوغ شخصیتی زوجین نیز می‌تواند در ناتوانی آنها برای برقراری رابطه جنسی نقش داشته باشد؛‌ در موارد زیادی مشاهده شده است که مثلا پسر خانواده‌ای از هوش کافی برخوردار نیست و از نظر ذهنی کم‌توان است و خانواده برای او دختری با همان سطح توانایی ذهنی انتخاب می‌کند و در نتیجه زوجی با شخصیتی بالغ نشده تشکیل زندگی می‌دهند که رفتارهای کاملا کودکانه‌ای دارند و حالا قرار است روابط جنسی موفقی هم داشته باشند؛ اما به دلیل شخصیت نابالغ؛ در این زمینه ناتوان می‌مانند و ازدواج این دسته از زوجین نیز ممکن است به وصال نرسد.

از نگاه دکتر سلیمی، به عنوان روانپزشک متخصصی که سالها مرجع زوجین دارای ازدواج وصال نرسیده بوده است،‌ همچنین شرایط فرهنگی در جامعه ما به گونه‌ای است که فرد با یک ایل ازدواج می‌کند نه با یک فرد، و این که این فرد از ایل خود جدا شود خیلی سخت است. حتی خانواده، خودش در حد یک ایل عمل می‌کند؛ بدان معنا که دایی، عمو،‌ خاله، و خیلی از بستگان نزدیک هم خود را ملزم به دخالت در امور زوجین می‌دانند؛ بنابراین وابستگی شدید یکی از زوجین یا هر دوی آنها به ایل و خانواده تا بدان جاست که در انجام کارهای خود عاجز هستند و از آن جمله یک رابطه جنسی موفق در زندگی زناشویی است.

این روانپزشک در ادامه تشریح علل ازدواج‌های به وصال نرسیده، «ادیپال» را از جمله این عوامل معرفی می‌کند و می‌افزاید: به خاطر فرهنگ مردسالارانه حاکم بر جامعه، یک زن یاد می‌گیرد که فقط به یک موجود مذکر (همسر) تکیه نکند، و به دنبال تکیه به عضو مذکری در خانواده (پسر) باشد و رابطه عاطفی قدرتمند غیرعادی با او برقرار کند تا در مواردی که لازم است به او تکیه کند. از همین رو این دسته از زنان، پسرانی شدیدا وابسته به خود تربیت می‌کنند تا آن جا که پسر پس از رسیدن به سن ازدواج،‌ از این که بخواهد عاشق کسی شده و با ازدواج کند، احساس شرم و گناه می‌کند و به همین دلیل از نظر جنسی فرد ناتوانی می‌شود.

به اعتقاد دکتر سلیمی، همچنین هر چه اعتقادات خانواده افراطی‌تر و با کنترل شدید فرزندان همراه باشد،‌فرزندان بویژه دختران روابط جنسی با همسر آینده خود را یک گناه می‌پندارند که مجبور به انجام آن هستند،‌تا آن جا برخی زنان در قدیم به عمل زناشویی،‌ «خاک‌توسری» می‌گفتند و آن را یک کار ناخوشایند می‌دانستند که زن مجبور به انجام آن است؛ چرا که در این نگاه افراطی،‌ مردان انسان‌های هوس‌بازی هستند. همین اعتقاد شدید به ناتوانی جنسی کمک می‌کند.

داستان باورهای غلط افراد درباره اندام تناسلی ،‌آخرین عامل تاثیرگذاری است که به اعتقاد این روانپزشک بر بروز ازدواج‌های به وصال نرسیده تاثیر دارد. زنان مبتلا به این باورها،‌ بر این تصورند که عمل زناشویی،‌ آنها را دچار درد شدید و آسیب به واژن می‌کند و لازم این دسته از زنان برای اصلاح باورهای خود اقدام کنند.

این روانپزشک با اشاره به فرایند درمانی زوجین دارای ازدواج به وصال نرسیده نیز در این باره توضیح می‌دهد: بسیاری از زوجین که برای درمان به روانپزشک مراجعه می‌کنند باید توجه داشته باشند به روانپزشکی مراجعه کنند که سالها در این زمینه کار کرده و مطالعه داشته است. روانپزشکان متخصص در این زمینه  آناتومی جنسی را به زوجین آموزش می‌دهند و به آنها کمک می‌کنند فیزیولوژی بدن خود را بشناسند و از اندام خود هراسی نداشته باشند.

به گفته وی همچنین نحوه  انجام درست رابطه جنسی در مرحله فیزیکی، در فرایند درمان  آموزش داده و در کنار آن به زوجین کمک می‌شود که در این فرایند درمانی به تدریج روابط عاطفی آسیب‌دیده خود را ترمیم کنند.

بنا بر تاکید این متخصص اگر درمان با حضور هر دو زوج انجام شود، نتیجه بهتری حاصل خواهد شد.

سال‌ها زندگی، بدون رابطه زناشویی

به گزارش شفقنا، اما یافته‌های دکتر محمدرضا صفری‌نژاد، آندرولوژیست که وی نیز سال‌ها مرجع درمانی زوج‌های به وصال نرسیده بوده است، نکات قابل توجهی را درباره این اختلال جنسی زوجین آشکار می‌کند.

تحقیق وی که بر روی دو هزار و 470  زوج انجام شده، نشان می‌دهد که از این تعداد، 20 درصد نمونه‌های مورد بررسی با وجود سال‌ها زندگی زیر یک سقف هیچ ارتباط جنسی با یکدیگر نداشته و به عبارتی ازدواج به وصال نرسیده داشته‌اند.

زوجین مورد بررسی در این تحقیق بین 18 تا 50 سال سن داشتند که پنج درصد آنها بی سواد، 32 درصد دارای تحصیلات ابتدایی، 34 درصد دارایی تحصیلات متوسطه و باقی دارای تحصیلات دانشگاهی بودند.

اما از بین زوجین دارای ازدواج به وصال نرسیده شناسایی شده در این تحقیق، 47 درصد تحصیلات متوسطه داشتند، 5 درصد بی‌سواد بوده، 18 درصد تحصیلات ابتدایی و 30 درصد تحصیلات دانشگاهی داشتند که به گفته این متخصص، به دلیل پراکندگی علل ازدواج به وصال نرسیده مانند علل ارگانیک و روانی، اتیولوژی و ...، نمی‌توان گفت این مشکل در بین تحصیل کرده‌ها بیشتر است.

وی درباره تحقیق خود به خبرنگار شفقنا گفت: از بین جمعیت مورد بررسی در تحقیق، 60 درصد مردان و 40 درصد زنان دارای مشکل بودند.

حتمال درمان مردان در ازدواج به وصال نرسیده، 60 درصد بیشتر از همسران آنها

به گفته دکتر صفری‌نژاد، احتمال درمان مردان در ازدواج به وصال نرسیده، 60 درصد بیشتر از همسران آنها است.

تحقیقات این متخصص کشورمان نشان می‌دهد اختلال در نعوظ ، تا 68 درصد، انزال زودرس، 26 درصد و کاهش میل جنسی تا شش درصد، در علت به وصال نرسیدن ازدواج مردان مورد بررسی در این پژوهش، نقش داشته‌اند، اما برای زنان، علل واژسینموس 38 درصد، باورهای نادرست اجتماعی و فرهنگی 34 درصد و سرد مزاجی 28 درصد تاثیر‌گذار بوده است.

یافته‌های این تحقیق نشان داده است که اغلب زوجین در دهه‌ی سوم و چهارم زندگی خود قرار داشتند که این می‌تواند نشانگر افزایش سن ازدواج در کشور به ویژه برای زنان باشد.

یافته‌های تحقیقات دکتر صفری‌نژاد، همچنین حاکی از آن است که زوجین به وصال نرسیده در این تحقیق،‌ به‌طور متوسط 18 ماه زیر یک سقف زندگی کرده‌اند، اما مواردی از زندگی 14 تا 15 سال نیز گزارش شده است.

سهم 30 درصدی ازدواج به وصال نرسیده از کل اختلالات جنسی

به گفته وی، سهم ازدواج به وصال نرسیده از کل اختلالات جنسی زوجین، 30 درصد است.

این متخصص یادآور می‌شود: نکته‌ی پراهمیت در درمان زوجین گرفتار ازدواج به وصال نرسیده، عدم آگاهی آنها از نحوه‌ی روند درمان است. باید دانست که در درمان زوجین با ازدواج به وصال نرسیده یک تیم درمانی شامل آندرولوژیست، متخصصان زنان و زایمان، روانشناس، روانپزشک و متخصصان علوم رفتاری وارد عمل می‌شوند.

زوج‌های مبتلا به کلینیک‌های سلامت خانواده مراجعه کنند

به گفته وی زوجین می‌توانند علاوه بر مراجعه به روانپزشک،‌ برای این درمان،  به کلینیک‌های سلامت خانواده مراجعه کنند. در این کلینیک‌ها پزشک عمومی آموزش دیده با تست‌های تشخیصی خاص، زوجین را غربالگری کرده و به متخصصان معرفی می‌کند.  آندرولوژیست‌‌ها سلامت جسمی زوجین را مورد بررسی قرار داده و از دستگاه‌های تشخیص خاصی استفاده می‌کنند (بیماران زن به پزشکان زن و بیمار مرد به پزشکان همجنس خود مراجعه می‌کنند).

وی همچنین یک نکته دیگر را نیز توضیح می‌دهد که برخی از مردان مبتلا به این اختلال جنسی مراجعه کننده برای درمان، پیش از ازدواج بر این باور بوده‌اند که توانایی برقراری رابطه جنسی را بنا بر شناختی که از خود داشته‌اند، دارا بوده‌اند، در حالی که برای ایجاد یک رابطه جنسی موفق، مرد باید 80 درصد آمادگی حاصل کند، بنابراین پس از مشاهده ناتوانی در برقراری رابطه جنسی با همسر، باید در اسرع وقت به متخصص با تجربه مراجعه کنند.

دکتر صفری‌نژاد، بر این نکته تاکید دارد که روند درمان باید آگاهانه باشد تا مراجعان مطب به مطب نشده و سرگردان نشوند.

پیشگیری از بسیاری از طلاق‌ها با درمان زوجین

ازدواج به وصال نرسیده که بروز مشکلات فراوان را به دنبال دارد، باید بسیار جدی تلقی شود. تحقیقات در کشور نشان داده است که حدود 50 درصد طلاق‌ها در ایران به علت برخی مشکلات جنسی است که در صورت درمان زوجین و رفع مشکلات جنسی، احتمال پیشگیری از نیمی از این طلاق‌ها وجود دارد.

ارسال برای یک دوست
۰ ۰ آیا این خبر را می پسندید؟
نظر دهید
CAPTCHA Image reload
لطفا عددی را که تصویر بالا می بینید را وارد نمایید.
  • حسین یکشنبه, 14 اردیبهشت 1393 - ساعت : 14:49:25
    جانا سخن از زبان ما میگویی